Vida dun ancián

Hoxe buscando por internet algunha pelicula galega, encontreime tras buscar un pouco unha que me chamou a atención e, aínda que sexa de debuxos animados conta unha historia realista e que verdadeiramente fainos pensar un pouco sobre nós mesmos e o noso comportamento cara os anciáns.

Emilio (esquerda) e Miguel (dereita) na ximnasia

A película da cal estou a falar é "Enrugas", nesta película veremos como o protagonista, o cal é un vello chamado Emilio. A historia comeza co seu ingreso nun xeriátrico e no progreso da pelicula o seu compañeiro de habitación Miguel axudaralle á disimular o seu alzheimer.

Persoalmente esta película pareceume maravillosa, ten momentos tristes os cales ademais de facerte sentir desa maneira, tamén fan que penses un rato, e dicir eses momentos tristes non están so para que se vexan e xa. Están alí porque queren facer que penses que intentes mirar dentro de ti e vexas a súa situación.
Por exemplo nalgúns momentos ves como inclusive Miguel cre que aos vellos os desechan e xa non os quere ninguén e que por iso están alí. Tamén cre que os enfermos mentais xa están perdidos e que é mellor non ir ao seu piso.

Asombroume moito a maneira en que Emilio intenta vivir os seus últimos instantes cuerdo como el quere vivilos, coma él mesmo e non coma un preso nunha cárcere, sen embargo ó final Emilio sucumbe ao alzheimer. Sen embargo a parte que máis me gustou foi cando Miguel opta por cambiar e axudar aos demais. Ó final, no cal están Miguel, Emilio e a Flaca (como a chama Miguel) gustoume moito sobre todo polo sorriso de Emilio.

En definitiva unha película moi realista e bastante dura ó meu parecer, sen embargo non faltan os momentos cómicos nesta película, xa que incluso a vida non é completamente mala.

Deixovos un enlace (pulsade "continue to video") para vela, xa que todolos outros enlaces aos que fun a tiñan cancelada.
Disfrutadea tanto como a disfrutei eu, non sentín para nada que malgastara o meu tempo con esta peli, é máis, sinto que investín moi ben o meu tempo ao mirala.

Galego para os meus oídos

Hoxe, pensei en que ou nunca ou case nunca escoitara unha canción galega que me gustara, ata hoxe. A verdade é que fun a youtube para ver se había algunha canción ou melodía galega que me gustara.
Cal foi a miña sorpresa ao oír unha melodía máis que coñecida e que xa olvidara, "O son do Ar" esta melodía a cal xa ten os seus anos era unha que escoitaba moitas veces de pequeno, tranquila, relaxante, fermosa e sobre todo moi de Galicia.

Esta canción compusoa o grupo galego Luar na Lubre, este grupo empezou con esta melodía a cal é coñecida en distintas partes do mundo. Utiliza para as súas cancións a cultura galega e celta.

Moita xente confunde que esta melodia foi composta por Mike Olfield pero en realidade foi composta polo grupo galego. Mike Olfield colleu despois a canción e fixo outra versión.

Deixovos aqui a melodía e convidovos a mirar os bós comentarios e o aceptamento que ten unha canción de galegos.

O historietista malhumorado

Tras ler algúns libros na biblioteca do meu instituto decateime por facer unha entrada del, xa que aínda que os libros parezan raros en algunhas partes, ou surrealistas, a min indicame que o seu autor ten moita personalidade.

O autor destes libros é David Rubín, aínda que o que lin foron os seus primeiros libros, xa fixera alguns relatos cortos con anterioridade, tales como "Dos veces breve", "Tos"e "Humo".

David Rubín fumando a tope

Se quixera destacar algo dos libros? Pois serian as historias en si. Nelas utiliza temas como a soidade, o amor e neste último tamén se inclue a súa perda. O máis caracteristico destes relatos é que maioritariamente para estes utilizase a si mesmo coma protagonista, e nas outras ocasións utiliza a heroes míticos tales como Hércules, coma por exemplo no libro "El Héroe".

O libro "El Héroe"

 Tamén pode verse en case todos os relatos que os finais non son precisamente os máis desexados. A maioría acaban de maneira tráxica, triste ou violenta; sen embargo algúns poucos sálvanse. E dicir, maioritariamente os seus relatos son bastante amargos e incluso algo intimos, xa que David Rubín expresa nos seus relatos o seu estado anímico e a sua situación amorosa.

Viñeta de "El circo del desaliento"

Entre os seus libros e obras destacan:

• "El Héroe (dos partes)

"El Héroe" parte 1

"El Héroe" parte dos

•  El circo del desaliento

• Corazón de tormentas

• Beowulf ( este é dos máis recentes)
  

Sinxelamente eu convidovos a lelos xa que eu só lin os de "El Hèroe" e "El circo del desaliento" e deixaronme bastante sorprendido e satisfeito; nas clases de Historia de Galicia cando baixabamos a facer traballos eu sentabame na mesa a lelos xa que cando o noso profesor Manolo comentounolos, tiven interese neles. Se queredes saber sobre a biografía de David Rubín podedes pinchar aquí

Un pouco de rabia

Hoxe tralo exame de Historia de España, volvendo a casa, fixeime e pensei nalgunhas cousas.
Para empezar fixeime na pouca atención aos nenos.¿Ninguén pensou de verdade en cubrir os parques nunca? Eu creo que co clima típico en Galiza, en outono e inverno chove bastante polo que non estaría mal se puxeran os parques cubertos para candp choiva xa que, se chove os parques mollanse e os nenos non poden utilizalos, e aqui en Galiza coa choiva intermitente nalgún mes e un verdadeiro fastidio para os nenos.
Podería poñer como exemplo os parques de Noruega, alí a maioría dos parques estan cubertos para que os nenos poidan seguir xogando.Iso si é preocuparse polos nenos.
Outro caso é nos adolescentes, neste caso a atención a eles é mínima. Por exemplo cando os veciños queixanse dos botellóns, os dirixentes municipais non fan máis que cambiar o lugar do botellón. e eu preguntome por que será que o botellón é tan famoso? Principalmente porque custache o mesmo ou aínda menos que entrar nunha discoteca e pedir unha consumición, socializaste mellor ca nun bar, xa que non tes que falar educadamente e podes facer algunha burrada e te divirtes porque aínda que o alcohol lle sentara mal a alguén, ó final pasouno ben. Coidado e preocupación polo adolescentes nula,incluso nalgúns casos somos tratados coma delincuentes.

Non so pensei na sociedade. Ao ver unha monte ao lonxe recordei a clase de xeografía, e recordei a vexetación autóctona de Galiza (hayas, robles, encinas,...) é dicir unha vexetación atlántica, sen embargo, eu non vexo nada diso, sempre que paso por algun bosque nalgunha viaxe por unha competición en Galiza vexo sempre o mesmo, eucaliptos,eucaliptos e.... máis eucaliptos. É moi vergoñento que a pouca vexetación autóctona coñecida sexa as das Fragas do Eume, e iso que inclusive alí hai eucaliptos.
 Unha noticia recente foi a instalación das depuradoras para as rías; e ben que lles facía falta. Supoño que máis de algún dos que vive en Ferrol (sobre todo os que viven en Caranza coma eu) oleu o "perfume" que desprende a ría, unha pestilencia magna, un fedor insoportable que non hai quen o ature.
Pois ben impresionoume moito a noticia, sobre todo porque as obras son xusto diante da miña casa (por certo non deixan case sacar o coche) e aos obreiros víaselles traballar cada dous semanas, pero de repente empezaron a traballar coma tolos. Ó final descubrín porque empezaron a traballar rapido e é porque Freixo vai vir a inauguras o auditorio, o cal esta xusto en frente das obras. Pero, tamén descubrín porque deulles por construír agora as depuradoras e non o fixeron xa hai catro décadas; a resposta tiña que ver con diñeiro seguramente, e así foi, empezaronnas a construír porque se non o facían a Unión Europea multaríalles.
Vaia panda de porcos avariciosos.
Por último gustaríame destacar a desvantaxe do campesinado galego fronte aos latifundios do resto de España e as economías agrarias do resto de Europa. Os campesiños galegos e os seus minifundios no teñen posibilidades. Que adolescente quere ser de maior agricultor ou ganadeiro? Ningún!!!!
E non é moi difícil nin de crer nin de explicar, quen quere un traballo no cal traballas coma un can e os teus ingresos son mínimos? Sobre todo agora na nosa situación....

Definitivamente eu creo que a Galiza, os dirixentes a teñen no punto de mira. De onde sacan madeira? De Galiza. Onde hai "acento cerrado" e "pailáns"? En Galiza. De onde ven a choiva? De Galiza.
Galiza,Galiza,Galiza.....
Máis estereotipada e máis perxudicada imposible. Aos galegos tomannos por burros ou tontos que non saben nin ler nin escribir correctamente, pensan que só dedicamonos a comer caldo e pulpo, pensan que somos simples, que non somos traballadores, que non sufrimo-la crise, que non hai preocupacións, que aqui simplemente comemos e durmimos e xa nos ven o diñeiro só.
Farto!!!! Estou farto de que sexamos a esquina abandonada de España!!!
Supoño que con isto, xa soltei un pouco de rabia....

Cada día a mellor

IN-CRE-I-BLE.

Absolutamente increible, e non o digo por que sexa algo xenial, se non tal e como se le, non cho podes  (sobre todo nestos tempos).
O outro día estaban a dar as notizas e nelas, coma sempre, a xente protestaba polo goberno actual, pero o que me chamou atención foi unha muller que dixera algo sobre os caciques actuais.
Foi oílo e non crelo, como pode ser que os caciques, aqueles homes do pasado xa un pouco lonxano, aqueles que dicíanlle a xente dos pobos a que patido tiñan que votar, e os habitantes como asnos, obedecíanlles.

Estes caciques actuais actuan dunha forma un pouco diferente, estas persoas con abundante diñeiro collen a algún pobre home (aínda enriba machismo) que non teña traballo, e o coloca nun alto cargo, claramente isto fanno con aquelas persoas de familias coñecidas no suposto pobo, aínda que a persoa elixida non teña nin idea das funcións do seu novo traballo.

Logo manipulan a estes elexidos para os cargos para que influenzen as outras familias do pobo, e como estas persoas non queren quedar sen traballo outra vez, pois fánlle caso; desta maneira o cacique cumple o seu obxectivo. Sinxelamente penoso. Non si?

Aínda así, non todo queda nos pobos e no campo; tamén gustaríame destacar o favoritismo, sobre todo nos deportes ( e en moitas máis cousas) xa que iso vivinno eu no meu propio club de natación.
Eu nado no Club Natación de Ferrol e o meu pai é vicepresidente dende hai pouco, a sorpresa era que a maioría do presuposto para Deportes ía para unha actividade moi coñecida, seguro que a sabedes aínda que non vola diga, estou falando do fútbol, ese deporte todopoderoso para os españois. Pois estes clubs de futbol cobraban máis da metade do presuposto, o cal deixaba ao resto de deportes cunhas migaxas de diñeiro, grazas a iso o club non pode permitirse levar a todos os nadadores xa que: as comidad, o hotel, a inscrición,.... Serían grandes costes para o club, tamén cabe destacar o pensamento de que son "malos nadadores" a aqueles aos que non se lles pode levar.

E isto sen mencionar que, os nosos queridos amigos os políticos collen parte do diñeiro de presupostos e danllo a un amigo, a un familiar ou, como e normal neste país robalo para quedarcho ti.

¿Como facerlle un traballo a Manolo?

Serxio e máis eu fixemos un vídeo, no cal expoñemos nosas ideas, para facer un vídeo da rebeldía galega para a clase de Historia de Galicia. Nós debatemos entre facer un vídeo sobre os irmandiños ou sobre os sucesos no Monte Medulio.

Podedes velo pinchando aqui

¿Reconversión industrial?

Este tema foi presentado varias veces a debatir debido á gran polémica que representa.
O inicio disto empeza a mediados dos anos 70, coa morte de Franco e o inicio da suposta democracia que nos governa, cando a OCDE propone un planteamento xeral para a aplicación  dunha reconversión industrial na economia dos países industrializados, esto foi, para garantizar a competitividade das empresas do sector, e gracias a iso conseguironse numerosos despidos en numerosos lugares de España: a ría de Bilbao (AHV), Ferrol (astilleros públicos, tanto militares como civís), a bahia de Cádiz (astilleros).

Agora, centrándonos en Ferrol, contemplamos o panorama desta reconversión.
Os sucesos comezaron coa crisis do petróleo, ocasionando que se deixaran de construir petroleiros nos astilleros.

A comezos dos 70 se empezan a producir os primeiros problemas en Ferrol, entre eles o máis destacado é a conflictividade entre os traballadores e a dirección durante a firma do V Convenio Colectivo, este convenio non foi aceptado polos traballadores, e a dirección decide expedientar a dous traballadores, sen salario e prohibión de entrada na factoría. O 10 de Marzo de 1972 prodúcese unha folga como mostra de solidariedade con estes dous traballadores, cando esta manifestación se dirixía polo astilleiro de Fene a policía franquista disparou contra a multitude ocasionando dous mortos(Amador Rey e Daniel Niebla) e moitos feridos.

Manifestación do 10 de Marzo de 1972

 Dende entón este dia e recordado como "o Día da clase obreira galega", tamén tivo como repercusión que Ferrol foi considerada como unha das cinco zonas máis conflitivas de España.


Cando morre Franco, o goberno español comenza as negociacións cos sindicatos, en 1978  firmase o primer acordo o cal deixa os astilleros ferrolanos en peor situacion que calquera outro.Sen embargo o máis influínte foi acordo de 1984 o cal afectou a miles de traballadores; na ría de Ferrol durante o periodo 1979-1989, entre ASTANO e Bazán perderonse 7670 empregos directos asi consecutivamente ata o antepenúltimo plan, firmado en 1994 e, como non, reducindo pouco a pouco a plantilla.

Desta maneira, Ferrol tiña 91.764 habitantes en 1981, e progresivamente ese número foise reducindo ata os 77.155 de 2005, en 24 años a población de Ferrol diminuiu nun 16%, sen embargo, Galicia creceu un 0,3%, a provincia coruñesa creceu nun 4% e vigo agrandou nun 13,5%, (todas no mesmo período).
Por que entón so Ferrol diminuiu? Porque os poderosos quixeron, a eles dálles o mesmo que miles de persoas sofran e queden como pouco mais que lixo na rúa se eles consiguen o seu diñeiro,manteñen a sua ansiada posición e disfrutan a exclusividade das cousas que nos quitan.

Se esta cidade se recuperara e o empleo volvese aos lugares de onde eles o eliminaron permitiremos que nolo volvan a quitar?